‘Nieuwe generatie discipelen heeft volwassen gelovigen nodig’

Afgelopen jaar heb ik vele voorgangers bezocht. Een van hen was de zeer vriendelijke grondlegger van het EW, ds. Erik Veenhuizen. Hoewel op hoge leeftijd, wist hij me nog veel over vroeger te vertellen aan de hand van foto’s. Het was merkbaar dat hij zijn eerste stappen op weg naar bezieling en het méér van God had opgedaan in de ontmoeting met een evangelist wiens samenkomsten hij had bezocht. We hebben allemaal mensen nodig die ons raken, die iets doorgeven van de Heilige Geest en die onze roeping en bestemming zien.

Recent las ik het boek ‘Typisch Evangelisch’. Een mooi boek waar in vogelvlucht de evangelische beweging in Nederland wordt beschreven. Ik citeer een beschrijving van het ontstaan van het Evangelisch Werkverband waar opnieuw ds. Veenhuizen wordt genoemd:

Nood leert bidden, zegt het spreekwoord. Het is de nood over de leegloop van de traditionele kerken die ds. Erik Veenhuizen in 1994 ertoe brengt om een gebedsgroep te starten met collega-predikanten uit de hervormde en gereformeerde kerk. Jaarlijks keren zo’n 80.000 mensen hun kerk de rug toe. Wat wil God ons hiermee leren? Is het zijn oordeel? Roept Hij ons op om nieuwe wegen te zoeken? (…)

Na een jaar van gebed schrijven zij een manifest met daarin hun droom voor evangelische vernieuwing van de PKN. Duizenden reageren enthousiast op dit manifest en het wordt de geboorte van een nieuwe kerkelijke beweging: Het Evangelisch Werkverband binnen de Protestantse Kerk.

(Uit: ‘Typisch Evangelisch – een stroming in perspectief’ door Laura Dijkhuizen en Henk Bakker, pagina 148)

In de jaren ’90 en begin 2000 zijn, mede door het EW, wegen gezocht om het tij van leegloop uit de kerken te keren. Vanuit het EW kwam er aandacht voor evangelische liturgie met daarbij ook een heuse evangelische liedbundel. Verder denk ik aan het ontstaan van Gemeentegroeigroepen, de aandacht voor de doopvernieuwing en het experiment met nieuwe vormen van kerk-zijn dat uitmondde in de zogenaamde Protestantse Pioniersplekken. We zijn blij dat het pionieren momenteel volledig is omarmd door de Protestantse kerk en ook vruchtbaar is voor de kerk in Nederland.

Godsverlichting
Cover 'Godsverlichting' door Willem J. OuweneelIn die jaren werd veel gesproken over het oprukkend postmodernisme en de snel veranderende cultuur. De vraag of er sprake was van godsverduistering hield velen bezig. Een term die zoveel betekende als: verduisteren wij God met ons liberale denken? Of verduistert God ons met een oordeel? Ik herinner mij nog dat prof. Willem Ouweneel een boek schreef dat was getiteld: ‘Godsverlichting, een weg tot spiritualiteit en gemeenteopbouw’. Wat mij toen bijzonder aansprak was zijn pleidooi voor Bijbelse spiritualiteit, waarin hij pleitte voor verootmoediging, voor gebed, gehoorzaamheid, de echte geloofservaring, werkelijke aanbidding én de studie van Gods Woord. In die tijd sprak hij wat minder over de werken van de Geest, maar dat heeft hij later ruimschoots ingehaald. Volgens mij heb ik het als twintiger wel driemaal gelezen en zijn deze antwoorden nog steeds actueel en nodig voor vandaag.

Aanstekelijk geloof
Natuurlijk kunnen we het hebben over ons kerkmodel, waarin zovelen de aansluiting missen. Maar is er ook niet iets aan de hand wat dieper gaat? Het gaat volgens mij meer om het gebrek aan om het gebrek aan geloofservaring, aan Godsverlichting, om met de titel van het boek van Ouweneel te spreken. Er zijn zoveel kerkmensen en zoekende jongeren die snakken naar de persoonlijke ervaring van God. Zijn er om hen heen jongeren en ouderen met een sterk en aanstekelijk geloof? Geestelijke vaders en moeders die met en voor hen bidden? Leiders en voorgangers die je werkelijk inspireren en die je wilt navolgen? Omdat ze iets hebben ontvangen waarin jij wilt delen? Dat is uiteindelijk het doel van ons werk. Een volwassen, aanstekelijk geloof bewerkstelligen dat erop gericht is om anderen werkelijk voor te gaan te in hun relatie met God en het gehoorzaam zijn aan de levende Jezus. Ook vandaag is geestelijke vernieuwing ons doel. Wij gaan als EW voor die extravagante uitbundige liefde voor Jezus en stimuleren dat mensen leven vanuit de verbinding met Gods Vaderhart. Het is in de kern wat dr. Sam Storms tijdens de There is More!- conferentie mij vertelde tijdens de lunch: Wat nodig is, is dit: ‘Jesus is not a small part of my life, but He is my life!’.

Het mag echt meer zijn
Dat is dus eigenlijk het meer van There is More. Meer liefde voor Christus en een leven in betoon van Geest en kracht. In het afgelopen jaar heeft het EW opnieuw aandacht gevraagd voor het werk van de Heilige Geest, mede in de There is More! – conferentie maar ook in allerlei uitgaven. Wij zijn als EW op zoek naar geestelijke vernieuwing en geestelijk herstel van de kerk en voor ons land. Dat meer kan ook uit allerlei verschillende dingen bestaan: meer liefde voor God en voor andere mensen. Meer bekeringen en meer kerkplantingen. Meer kracht en meer vreugde in het geloof. Meer moed om te getuigen en meer openbaring met het oog op de nood van anderen. Meer genezing en bevrijding en meer opkomen voor recht. Dat is het meer waar wij op hopen en waar wij in geloven. Dat is dus geen eenzijdig oververhit charismatisch geloven, maar leven vanuit de hemel met beide benen op de aarde.

Het volle leven
De toerusting die wij bieden is vooral geestelijk, maar dat doen wij met het oog op een kerk die zijn discipelen toerust voor hun taak in het volle leven. Ik moet daarbij denken aan die vriend uit Engeland die ik laatst ontmoette. We aten samen in een restaurant en de serveerster kwam onze borden brengen. Mijn vriend sprak profetische woorden uit over de serveerster, die een Pabo-student bleek te zijn. Ze was direct geboeid want hij sprak dingen uit die hij niet kon weten en waarmee zij ervoer dat God haar zag. Vervolgens vertelde hij haar hoe zij de kinderen in de klas kon zegenen met goede woorden en wat voor effecten dit zou hebben in hun leventjes. Het was ontroerend om te zien hoe hij als een geestelijk vader deze jonge vrouw een diep inzicht verschafte in haarzelf en in haar bestemming. Aan zulke eenvoudige dingen denk ik dan. En zo lang dit nu nog geen gemeengoed is in onze kerken vraagt dit op dit moment vooral een investering in ons geloof. Geloof bijvoorbeeld in de specifieke openbaring van God, wat de Bijbel profetie noemt. Waar discipelschap zich dus uit in het gewone leven. Als onderwijzer in een klas met kinderen zijn we getuigen van Jezus. Als machinist op de trein representeren we Jezus. Misschien bent u onderzoeker: hoe spreekt u dan met Hem over uw onderzoek? Of stel dat ik als ondernemer oplossingen zoek in de sfeer van duurzaamheid: waarom zou de Heilige Geest u die antwoorden niet geven? Wij hebben als christen echt een streepje voor op niet-christenen. Je hebt namelijk een God bij wie alles mogelijk is en bij wie alle antwoorden voorhanden zijn.

Nieuwe generatie
We zullen in de toekomst een nieuwe generatie volgelingen van Jezus zien opstaan. Ik zie wekelijks hoeveel openheid er onder jongeren is om meer van God te mogen verwachten, maar ze zien zo weinig voorbeelden om hen heen. Deze nieuwe generaties mogen nu worden gediscipeld door volwassen gelovigen, die het avontuurlijke leven met God kennen. Het verbaast mij dat ik soms apathische ouderen ontmoet die denken dat het voortbestaan van hun kerkdiensten het enige is waar ze voor moeten gaan. Wie gaat de jonge- en midden-generaties leren dat God in het gewone én in het buitengewone aanwezig is? Hoe ontdekken zij dat zij persoonlijk gekend zijn? Wie spreekt woorden van God voor hen uit? Wie demonstreert de liefde en kracht van het Koninkrijk?

Wat gaat het EW doen in het nieuwe jaar?
Ik verwacht dat het EW, nog meer dan het al is, een netwerk van inspiratie zal worden waar velen het Woord van God voor hun leven horen en bijzondere wendingen gaan meemaken in hun levensgang. Ik geloof dat wij in de eerste plaats de leiders van het lichaam van Christus geestelijk zullen mogen vernieuwen. Dat leiderschap is wat ons betreft breed en betreft ook allerlei ‘gewone’ beroepen en mensen, die niet als predikant of kerkelijk werker werkzaam zijn. Ik geloof dat God ons de moeilijke en heerlijke taak geeft om het werk van de Geest, de vernieuwing van de kerk en de presentie van het Koninkrijk zichtbaar te maken. Dat Koninkrijk demonstreert zichzelf ook door buitengewone kracht en door wonderlijke voorziening. Als bestuur, staf en als medewerkers en vrijwilligers hebben we goed nagedacht. Hoe kunnen we mensen ondersteunen die door God zijn geroepen? Hoe kunnen we bedieningen faciliteren, ongeacht of ze groot zijn of klein? Hoe kunnen we u en jou helpen om discipel van Jezus te zijn en om God nog beter te leren kennen? We hebben daarom in de afgelopen maanden geprobeerd onszelf te reorganiseren. We beginnen bescheiden, maar verwachten dat dit op termijn zal uitgroeien naar vele bedieningen en wat een invloed zal dat hebben op de kerk en de samenleving. We stimuleren discipelschap en authentiek geloof. We zien het Evangelisch Werkverband ook weer letterlijk een ‘werkverband’ worden van vele mensen die een roeping op hun leven ervaren en deze ook najagen. Dichtbij huis, maar ook breder in de samenleving. Het is de beweging van kerk naar koninkrijk. Het is mijn hoop en gebed dat onze kinderen en kleinkinderen geestelijke vaders en moeders kennen en daardoor ook toegewijd en onverschrokken met Jezus Christus hun weg gaan.

Hans Maat
Directeur EW